Kwentong Travel

Marami akong gustong puntahan. Isa sa mga pangarap ko ang makapaglibot sa buong mundo. Yung tipong wala kang iniintinding board exam. Hahaha.

Gusto kong mag-travel mag-isa (or pwede ring kasama yung mga kapatid ko, kasi fun din sila). Yung tipong titira kami sa isang lugar for a month or two. Para naman madami ako/kaming ma-explore. Kasi pag tipong 3-5 days lang laging nagmamadali. Kulang sa oras.

Una kong gustong puntahan ang Japan. Athens sana sa Greece, para makita ko naman ang siyudad ko. LOL. Kaso medyo malayo, kaya dun muna tayo sa malapit. Japan muna, para within Asia lang. Adik kasi ako sa panunuod ng anime at ng Jdorama. Gusto ko lang matikman yung kultura nila (saka yung pagkain nila). Kasi parang ang unlad ng Japan. Alam kong maraming manyak sa Japan, pero gusto ko pa ring pumunta, hahaha. Gusto ko pag panahon ng Sakura. Kasi gandang-ganda ako sa kanila, parang ang magical nila tingnan. Tipong out-of-this-world sensation ang nararamdaman ko. Gusto kong maramdaman yon ng live, hindi yung nasa screen lang ng laptop ko. At saka gusto kong makakita nito…

from: http://www.allkpop.com/2011/08/taecyeon-laments-his-busy-schedule

 

Tapos sa Athens. Kasi gusto kong malaman yung mythical na mundo na pinagmulan ng pangalan ko. Saka FYI, tama daw pala ang spelling ng pangalan ko na “Athina” with an “I”. Kasi sa english version “Athena” with an “e”. Sabi ng isang nakausap kong taga-Greece, tama daw yung spelling ng pangalan ko. Wag ka ng magtanong kung bakit ako may nakausap na taga-Greece. Mahabang kwento. Pinakita pa niya sakin yung Greek spelling ng pangalan ko na kapag daw kinonvert into Roman alphabet (?) ay “Athina” talaga. Kaya the best kayo, parents ko. For giving me this name with the correct spelling. Hahaha! Ang OC ko kasi pagdating sa pangalan ko. Napapangiwi yung mukha ko kapag mali ang spelling lalo na yung second name ko na dapat ay double “L”. Anyway, hindi naman to Kwentong Pangalan ni AKDA. Tuloy tayo sa mga lugar na gusto kong bisitahin.

Gusto ko rin makapunta ng Singapore. Kasi wala lang, parang maganda din doon. Saka mas mura daw pumunta doon kesa sa Japan. Pero kung papipiliin ako, siyempre sa Japan. Bale second choice ko ang Singapore.

Gusto kong pumunta sa Paris. At malaman kung bakit nai-inlove ang mga tao doon. Maganda din kasi yung Paris nung napanuod ko sa Nodame Cantabile. Gusto kong pumunta sa London. Kasi gusto kong hanapin si Mr. Bean (tama ba? Nasa London nga ba si Mr. Bean?). Saka gusto kong marinig yung British accent na parang kay Harry Potter.

Gusto kong pumunta sa New Zealand, kasi marami daw baka doon.

Gusto kong pumunta sa Alaska kasi malamig daw doon, sobrang lamig.

Gusto kong pumunta sa Canada, at para malaman kung bakit ayaw ni Barney sa Canada.

Gusto kong pumunta ng Germany. Gusto kong pumunta ng Italy. Gusto kong pumunta sa Russia. Sa Jerusalem, para malaman ko kung bakit sikat siya sa Bible. Gusto ko din pumunta ng Egypt, at makita ang mga istatwa ng pharaohs.

Gusto ko ding malibot ang buong Pilipinas. Kasi #ItsMoreFunInThePhilippines. Saka suportahan ang sariling atin. Gusto kong mapanuod yung mga well-known festivals tulad ng Ati-Atihan at Sinulog. Hindi pa din ako nakakapunta ng Puerto Galera. Puerto Princesa. At iba pang Puerto. Gusto ko din malaman kung anong meron sa Subic bakit maraming pumupunta doon. Gusto ko din pumunta ng Mindanao, kasi kawawa naman yung ibang lugar doon na hindi magulo nadadamay, akala ng lahat ng tao magulo sa buong Mindanao, media kasi e, papansin. Tapos gusto ko din makita yung Rice Terraces. Gusto ko pumunta ng Romblon, hindi ko alam kung anong meron sa Romblon, pero marami din akong naririnig na nagpupunta dito, saka maganda yung tunog ng “Romblon” kaya gusto kong puntahan. Gusto kong pumunta sa Infanta (Quezon ba to?), kasi narinig ko sa kanta ni Noel Cabangon, nacu-curious ako. Gusto kong pumunta sa marami pang lugar sa Pilipinas. Kasi dito ako pinanganak.

Hindi ko masyadong gustong pumunta ng USA. Feeling ko kasi overrated ang US. Saka galit ako sa kanila dahil sa SOPA. Saka madaming warfreak sa kanila. Madaming mapagpanggap. Madaming kailangang isipin pag pumunta ng US.

Gusto kong lumibot sa buong mundo para matuto ako ng geography. Bobo kasi ako sa geography. Kung sasali nga ako sa Pinoy Henyo tapos natyempuhan na lugar ang category, iiyak na lang ako bigla.

Gusto kong lumibot sa buong mundo para matutunan ko ang iba-ibang lenggwahe at kultura nila. Kung paano sila makisama at kung paano sila mamuhay sa araw-araw.

Gusto kong lumibot sa buong mundo para matutunan ang iba’t-ibang porma ng sining.

Gusto kong lumibot sa buong mundo para makilala ang iba’t-ibang uri ng tao.

Gusto kong lumibot sa buong mundo para marami akong matutunan at ng sa pag-uwi ko, maibahagi ko ito sa Pilipinas. Kung papano sa tingin ko ito uunlad at kung paano ako magiging bahagi ng pag-unlad na iyon.

Paano ko kaya sisimulan. Palimos naman para makapag-around-the-world ako. Thanks. Mwahugs.

Kwentong Board Exam

I am constrained within the period of the May 2012 CPA Board Exam. Lahat ng bagay na gusto kong gawin kailangang ipagpaliban sa pagkatapos ng May 2012.

Ang pwede ko lang gawin sa mga panahong ito ay ang mag-aral ng mabuti. At hindi ko man lang magawa ng matino. At saka pala mag-diyeta, kasi ambigat ko na. Kaya hume-healthy living ako at oatmeal na lang sa umaga at gabi. Pero timawa sa tanghali. Hahaha!

Sana may tinda sa Quiapo na time warp. Parang sa Super Mario. Kasi gusto kong pumikit, magmuni-muni at paggising ko, CPA na ko! O diba, the best yung pangarap ko! Inggit ka no?

Pero lagi kong sinasampal yung sarili ko kasi alam ko namang lahat ng bagay kailangan paghirapan, pagsikapan, at gustuhin mo ng bonggang-bongga para mapunta sa iyo. At kung pinaghirapan, pinagsikapan at ginusto mo na ng bonggang-bongga ang isang bagay at hindi pa rin napunta sa iyo, malamang hindi para sayo yan te! Kaya tigilan na ang pagi-stalk sa Facebook!

Kwentong Drowing

Bakit hindi ako marunong mag-drawing? Yan ang palagi kong tanong sa aking sarili sa tuwing ako’y nag-iisa, walang magawa at lumilipad ang utak.

Inggit na inggit ako sa pinsan ko na magaling mag-drawing. Isang beses na inaantay namin yung isa ko pang pinsan maligo nag-drawing siya sa tissue ng Tinkerbell na kamukha nung sticker na nakadikit sa planner ko. Ambilis lang ng mga pangyayari at hindi man lang niya nabutas ang tissue. Inggit na inggit talaga ako.

Bakit hindi ako biniyayaan ng talentong gumuhit? Sa gusto kong iguhit yung nakangiting itsura ng kras ko. Sa gusto kong iguhit yung mga katabi ko sa fx na bagot na bagot sa trapik. Sa gusto kong iguhit yung magandang christmas displays kapag panahon ng pasko.

Siguro kaya ako hindi natuloy sa engineering. Wala akong tiyagang mag-detalye ng mga bagay na gusto kong iguhit. Gusto ko lamang pag naisip ko, pipikit lang ako tapos himalang gagalaw yung mga kamay ko para i-print yung kung anong imahe ang nabuo sa isip ko.

Inggit na inggit ako sa tuwing nagbabasa ako ng mga manga. At kapag nanunuod ako ng One Piece. Saka. pangarap ko talagang mag-drawing. Saka. inggitera talaga ako.

Bow.

Revised OPM Challenge 2012

Gusto kong suportahan ang OPM kaya ko ginagawa ang OPM Challenge 2012. Kaya naman imbes na 1 album per week tapos pipili lang ako ng isang album na bibilhin ko sa isang buwan, ni-revise ko na ang sarili kong challenge.

Isang album sa isang buwan na lang ang gagahasain ko, bibili na po ako at hindi magd-download ng pinoy music, para naman ipakita ang pagsuporta ko sa musikang Pilipino. Nakabili na ako ng Light, Peace, Love. Gusto ko naman sana next kong gahasain yung Himig Nating Pag-Ibig ni Noel Cabangon pero wala akong makita kanina sa SM North Annex, hindi na ako nakasilip sa isa pang branch ng Odyssey kasi nagmamadali na ako. Wala din akong nakitang Endings of a New Kind ng Taken by Cars.

Anyway, kung ano na lang ang makita ko sa Pebrero yun na lang ang gagahasain ko.

January – Bamboo’s Light Peace Love

This slideshow requires JavaScript.

10 awesome tracks for Php 300. Lalo ko lang naa-appreciate ang OPM, 300 pesos lang o, come on! Bibili ba ako ng Kpop, 500 pesos, e di halos dalawang pinoy albums na yon. Anyway…

Bamboo’s voice is really really lovely. Lalo na sa favorite kong track na I-You. Everytime I hear that song I fall in love with his voice. Ramdam ko! Halos lahat ng songs gusto ko mainly because I’ve heard them before. Hallelujah, Truth, Peace Man, at Much Has Been Said. Siguro kaya mabilis kong nagustuhan ang album na to kasi halos narinig ko na dati lahat. Pero iba talaga ang tama ko sa I-You. Ang sarap gahasain ng boses ni Bamboo sa kantang iyon! Mga nakaka-ilang repeat ako ng I-You sa isang araw. Wagas! Ang bias ng pakikinig ko sa album na to kasi halos puro yung second track lang ang pinakinggan ko. Hindi ko alam kung tama ba ang pagkaka-interpret ko ng kantang I-You. Basta nagagandahan ako sa kanya at dito ko narinig ang pinakamagandang boses ni Bamboo. Mahal ko na siya (ang boses niya) dahil sa kantang ito, hehehe. Maganda lahat ng songs. Paborito ko rin yung Children of the Sun. At pag pinakinggan mong mabuti ang buong album ng nakapikit, parang storybook na unti-unting binubuklat sa harapan mo.

Sa pagkakatanda ko, ito ang una kong biniling album. Tama nga ba? Pero ang unang album na pagma-may-ari ko ay yung Save Me San Francisco ng Train na bigay sa akin ni Caryl (Thanks!) dahil adik ako sa Train.

Anyway, ang kinaiinis ko lang, bakit hindi ko ma-import ng maayos sa iTunes? Kaya nababanas lang ako kasi pag nag-d-download ako, ayos na kaagad ang files, eto ang hirap te! Nakakatamad pa naman mag-ayos. Bahala na to sa buhay niya. LOLOLOL.

Over-all 7/10. Kasi nainis ako sa hindi ko ma-import sa iTunes o kahit man lang sa Windows Media Player.